Atelier Kim de Vries | Doen vs. Zijn
23461
post-template-default,single,single-post,postid-23461,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.6,vertical_menu_enabled,paspartu_enabled,menu-animation-line-through,side_area_uncovered,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.5,vc_responsive

Doen vs. Zijn

DOEN vs. ZIJN Gisteren kreeg ik opeens dit inzicht, en op mij zo van toepassing. Ik ben een echte denker, heb de neiging snel in overanalyseren te schieten – en dat terwijl ik mij ervan bewust ben dat analyseren mij ontzettend veel energie kost (en vaak niet nodig is). Ik ben het afgelopen jaar ontzettend hard aan het werk gegaan om uit mijn hoofd te gaan, en nog steeds. Want jarenlang grotendeels leven vanuit mijn hoofd is er niet zomaar uit. Soms lijk ik wel vastgeroest in oude patronen. Alsof het analytisch benaderen mij is aangeleerd als “beter” dan voelen.

Zijn

Toch kom ik steeds dichter bij het “zijn” en ontdek ik elke keer weer nieuwe prachtige eigenschappen die mij nog meer ruimte laten ervaren. Zo gaat het volgens mij namelijk helemaal niet om wat ik DOE. Ik kan zo bezig zijn met wat ik allemaal (moet) doen. Heel bewust aan ontspanning doen, heel bewust aan een situatie overgeven, maar dan altijd toch stiekem die onrust voelen: want nu moet ik toch echt in beweging komen. Het zijn dan mijn gedachtes die mij in beweging laten komen en volgens mij is dat dus precies waar het niet om gaat. Begrijp me niet verkeerd, actie is belangrijk, want zonder actie geen resultaat. Maar om dat echt te doen vanuit mezelf, in plaats vanuit mijn hoofd is een inzicht dat me heel veel brengt. Want waarom zou ik iets doen terwijl ik het niet voel? Ik vergelijk het even met appels en peren. Als beiden even gezond voor mij zijn en ze leveren beide precies dat wat ik nodig heb, waarom zou ik dan een appel eten als ik eigenlijk veel meer voel voor die peer?

Angst

Volgens mij is dat waar het om draait. Dat het gaat het om wie ik ben en wat ik voel. Om helemaal in een situatie te kunnen kruipen, er bewust van zijn, het te voelen, het te ZIJN. Echt de tijd te nemen op het moment dat ik het voel, niet omdat ik denk dat het moet. Ik was mij hiervan wel bewust, maar ik kon het niet – al had ik dat nog niet ontdekt. Nu weet ik dat het ook een deel angst is. Ik was bang om te voelen, bang voor de pijn die voelen ook met zich meebrengt.

Afgelopen jaar had ik heel sterk het gevoel dat ik mezelf verder wilde ontwikkelen. Dat ik meer wilde leren, dat ik meer intuïtief wilde leven. Maar hoe? Ik leerde dat angst een gedachte is. Een gedachte die zich afspeelt in mijn hoofd waar ik onbewust een gesprek mee aanga zodat zij werkelijkheid lijken te worden. Maar het is niet meer dan een gedachte. Voor mij werkte het enorm dat ik dit zichtbaar maakte. Mezelf bloot geven. En wat voelt dat fijn! Ik voel veel meer rust en heb echt vertrouwen in mezelf. Ik geloof dat ik steeds dichter bij mezelf kom, bij wie ik in de kern ben.

Delen

En wat kan ik ervan genieten dat ik dit mag delen. Delen met alle ondernemende vrouwen die bij mij komen voor hun zakelijke beeldbank of voor hun portretten. En misschien ben jij wel die persoon die nu net klaar is voor een shift, wil je erachter komen wat er NU van jou allemaal zichtbaar mag worden. Dat je niet langer meer wilt wachten tot het juiste moment maar wil beseffen dat het er NU allemaal al is. Ik sta voor je klaar!

X Kim

No Comments

Post a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.