Atelier Kim de Vries | Harddrive
22347
post-template-default,single,single-post,postid-22347,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.6,vertical_menu_enabled,paspartu_enabled,menu-animation-line-through,side_area_uncovered,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.5,vc_responsive

Harddrive

Niet zolang geleden sprak ik een vrouw die al haar foto’s was verloren. Haar computer had het begeven, en de enige foto’s die ze nog had waren diegene in de fotoalbums. Haar collectie albums bestond uit zorgvuldig ingeplakte boeken die haar moeder voor haar had gemaakt. Vanaf haar geboorte tot aan haar jong volwassen leven had haar moeder elk bijzonder moment vastgelegd.  Met zorg en aandacht had zij deze herinneringen gepreserveerd in leder gebonden albums, met flinterdunnen pergamijn tussenbladen. Toen de digitale camera zijn intrede deed, stopte het afdrukken van de foto’s. Haar moeder maakte nog steeds foto’s, maar deze werden bewaard op de computer. Later bleef de digitale camera thuis, want de telefoon kon ook foto’s maken en dat scheelde een hoop ruimte in de handtas.

De foto’s van de eerste vakantie samen met haar man, de foto’s van haar zwangerschap, de foto’s van de geboorte van haar kinderen, de foto’s van alle familieleden tijdens de zomerse barbeque, de foto’s van de 75ste verjaardag van haar moeder… Ze zijn nu weg. De harddrive was niet meer te redden, en zelfs een professional kon er naar dagenlang proberen en zoeken, niets meer vanaf halen. Alle tastbare herinneringen zijn verdwenen. Ze kan nooit met haar kinderen op de bank zitten, omgeven door beelden van de eerste stapjes of lachen om papa’s gekke kapsel. Heel recentelijk is haar moeder overleden. En wat mist ze de mogelijkheid om samen met haar kinderen nog één keer naar een foto van oma kijken, om de beeldende herinnering aan haar moeder, de oma van haar kinderen, levend te houden.

In het atelier maak ik foto’s met een digitale camera. Dat is de techniek waar mijn voorkeur ligt. Het is snel en het editen van de foto’s kan ik heerlijk in het licht in plaats van in een doka. Ik hou heel erg van deze manier van werken, het maakt mijn liefde voor fotografie alleen maar intenser. In het atelier hebben we de bewuste keuze gemaakt om elke foto die jij kiest zowel in print als digitaal aan jou over te dragen. Nu kan het zijn dat je denkt: “Een print? Dat is tegenwoordig toch uit de tijd?” Het is waar dat we vaak digitale bestanden nodig hebben, bijvoorbeeld voor profiel foto’s op socialmedia op fotocontent op websites. Maar nee, prints zijn niet uit de tijd. Het gevoel van een echte, papieren foto, prachtig ingelijst of in een mooie bewaarbox is onbeschrijfelijk. Het vasthouden en van dichtbij bekijken van een mooie print heeft zoveel meer emotie dan het bekijken vanaf een laptopscherm.

Ikzelf word er heel erg blij van als ik een geweldige foto heb van mijn kinderen, een foto van ons samen of een foto van mij alleen. Ik zorg ervoor dat zij mooie foto’s van mij zullen vinden als ze op een dag ernaar gaan zoeken. Foto’s die weergeven hoe ik ben. Ik vind dat belangrijk en waardevol, voor nu én voor later. Ik zie mezelf al zitten later, met mijn kinderen en misschien wel hun kinderen, en dan zeggen: “Kijk, dit was oma vroeger.”

Misschien twijfel je nog om foto’s te laten maken, ben je niet tevreden met zoals je er nu uit ziet, of weet je niet zeker of je het geld eraan wilt uitgeven. Maar ik zeg: DOEN! Er komt een dag dat deze foto’s onbetaalbaar zullen zijn. En wanneer de harddrive van jouw computer het begeeft, en je onze box of lijst met mooie prints erbij kunt pakken, dan ben je blij dat je het toen wel hebt gedaan!

No Comments

Post a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.